Maigret en de moord op de quai des Orfevres by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Published: 2010-07-24T22:00:00+00:00

HOOFDSTUK DRIE

Maigret had het warm, Hij had het lekker warm, zoals hij zei, toen hij nog een kind was, en wanneer de lampen plotseling waren aangegaan, zou hij weggedoken in zijn overjas, zijn handen in de zakken, het lichaam een beetje achteruit geleund en de ogen halfdicht, hebben kunnen doorgaan voor de personificatie der gelukzaligheid.

In werkelijkheid was het een kunstje, een klein foefje dat hij bij zichzelf toepaste, wanneer hij er genoeg van had, aan een enkel onderwerp te denken en voelde dat zijn hersens op het punt stonden leeg te lopen, 's Zomers zou hij op een cafeterrasje zijn gaan zitten, in de zon, om zich met de oogleden halfgesloten achter een biertje te laten stoven.

Toen er centrale verwarming was gekomen op de quai des Orfevres en de commissaris gevraagd en toestemming gekregen had om zijn oude kolenkachel te mogen houden, hadden jonge inspecteurs hun schouders opgehaald. Welnu! ook dat was hetzelfde befaamde foefje ... Wanneer het niet ging, wanneer door zijn concentratie op een probleem, dit alle houvast verloor en alleen nog maar een onsamenhangend geheel van koude feiten geleek, dan gooide Maigret zijn kachel tot berstens toe vol, warmde zich beurtelings van voren en van achteren, pookte, trok de schuif helemaal open, en allengs begon zijn lichaam zich van welbehagen te ontspannen, zijn oogleden tintelden, de voorwerpen om hem heen vervaagden, niet zonder dat de rook van zijn eeuwige pijp daar ook het zijne toe bijdroeg.

In deze staat van lichamelijke verdoving achterhaalde de geest soms, als in een droom, volkomen ongerijmde samenhangen, en volgde wegen, die de zuivere rede niet zou hebben ontdekt...

Mevrouw Maigret had dat nooit begrepen. Wanneer zij zijn arm aanraakte, na een avondje in de bioscoop, verzuchtte zij steevast:

-- Je hebt alweer zitten slapen, Maigret... Ik vraag me af, waarom je twaalf francs voor een fauteuil betaalt, terwijl je zo'n goed bed hebt...

De zaal was donker, warm van menselijke warmte, levend van het leven van honderden mensen die vlak naast elkaar zaten en elkaar toch niet kenden. Boven de hoofden de langgerekte driehoek van het vale licht, dat uit de projectiecabine kwam en de tabaksrook aantrok.

Als je hem had gevraagd, welke film er gespeeld werd... Dat was van geen enkel belang... Hij keek naar de beelden, zonder een poging te doen daar verband tussen te leggen . .. Vervolgens daalde zijn blik omlaag, omdat hij vlak bij zich een lichte beweging waarnam ...

Deze kolos van een man, die nu al bijna dertig jaar, zo te zeggen, 'deed' in hartstochten, opgevoerd tot aan hun toppunt, dat wil zeggen tot aan de misdaad, was een preutse man en hij hoestte, gekwetst door de houding van zijn buurvrouw en haar metgezel, van wie hij alleen maar de melkbleke hand zag in het halfduister. Toch had daareven, toen hij op haar mantel was gaan zitten, deze buurdame een jeugdige indruk op hem gemaakt. Zij verroerde zich niet. Haar gezicht, even bleek als de mannenhand, als het stuk dij dat deze ontblootte, bleef naar het doek gewend ...

-H'm! ... H'm .

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.